Dolverliefd op elkaar waren jullie toen je samen de beslissing nam. We gaan ervoor. We willen een baby. Aangezien jullie relatie daarvoor op rolletjes liep, stond niets jullie geluk in de weg. Je zag het al voor je. Samen op vakantie. De leukste gesprekken aan tafel en op zondagmiddag met het hele gezin naar het park. Maar toen die kleine er eenmaal was, veranderde niet alleen je leven, maar ook je relatie.

Ineens waren jullie niet alleen maar samen, maar was er een mensje bij. Eentje die al jullie aandacht opslokt. En dan kan het flink botsen. Waar jullie daarvoor een onfeilbaar team leken, blijkt samen een kind opvoeden keihard werken. Misschien is er meer ruzie thuis dan je zou willen. Of is de sfeer lang niet altijd zoals je het voor je zag. Daarom heb ik 5 lessen mindful communiceren voor jullie op een rijtje gezet.

In dit blog komen de volgende onderwerpen aan bod:

  1. Jouw patronen onder de loep
  2. Wiens zaak is het eigenlijk?
  3. Luisteren is een vak op zichzelf
  4. Compassie als sleutel
  5. Leven in de realiteit

1.   Jouw patronen onder de loep

Goede communicatie begint bij jezelf. Hoe reageer jij als je iets niet prettig vindt? Op welke momenten wil jij per se je zin krijgen? En als de situatie anders loopt dan gepland, kun je dan rustig blijven? Of verander je in een draakje vurig?

We hebben allemaal wel onze patronen. Onze manieren hoe we met situaties en met elkaar omgaan. Zeker in een hectisch leven met kinderen bestaat de neiging om door te hollen op je automatische piloot. Communiceren met je partner wordt steeds vluchtiger en samen slijten zich diepe patronen in die aanvoelen als drijfzand. En het lastige is dat je deze patronen meestal pas doorhebt als je er weer ingestonken bent. En hier kan mindfulness jou helpen!

Met behulp van mindfulness kun jij je bewust worden van je eigen patronen. Wat gebeurt er in jou als een onverwachte situatie zich voordoet? Wat voel je? welke gedachten komen er op? Als je je hier bewust van wordt, leer je steeds sneller je patronen voor te zijn. En dat geeft veel vrijheid. In plaats van een slaaf te zijn van je patronen, is er ruimte om bewust te kiezen hoe jij op je partner of een situatie wilt reageren. Een mooie eerste stap naar samen opvoeden dus.

2.   Wiens zaak is het eigenlijk?

Grote kans dat nu we het over patronen hebben, jij ook wel een paar patronen van je partner kunt noemen. Want die zijn vaak zoveel gemakkelijker te zien dan die van onszelf. Als hij maar dit verandert, dan… of als zij nou stopt met, dan… Erg verleidelijk, want ja. Het is logisch dat jij zo boos was, zag je wat zij deed?! En voor je het weet vliegen de verwijten over en weer en slijt jullie gezamenlijke patroon van actie-reactie er steeds dieper in. En het is ook zo verleidelijk als de ander weer eens zijn vervelende zelf is. Dat is toch ook irritant?!

Stel jezelf eens de vraag, wiens zaak is het eigenlijk wat die ander doet of hoe de ander reageert? Kun jij iets veranderen aan de acties van een ander? Heel simpel gezegd, nee! Te vaak winden we ons op over dingen waar we geen invloed op hebben. Want natuurlijk is het irritant dat hij zijn sokken altijd naast de wasmand gooit. En ook onnodig, helemaal mee eens. Maar hoeveel energie kost het jou om je hier dag in dag uit over op te winden? En wat levert het zeuren over die sokken je op? Is zijn gedrag al veranderd? Als het antwoord ja zou zijn dan was je nu rijk geweest want dan zou iedereen jouw gouden tip wel willen horen. Maar de realiteit is dat we vooral onszelf in de weg zitten.

Betekent dit dat je nooit meer mag aangeven bij de ander dat iets niet zo handig is of dat je zijn of haar gedrag niet prettig vindt? Dat niet. Juist aangeven wat je onprettig vindt hoort bij een goede communicatie en je mag hierin je eigen grenzen respecteren. Vraag jezelf steeds af, is dit het waard om een punt van te maken?

3.   Luisteren is een vak op zichzelf

Goed. Dan weet je dus wat jouw patronen en valkuilen en wat je het beste bij die ander kunt laten liggen. Tijd voor een goed gesprek! Maar voordat je dit doet wil ik je een vraag stellen. Kun jij écht luisteren? Dus in plaats van als de ander praat al op het puntje van je stoel zitten en je eigen verhaal klaar hebben. Kun jij stil worden van binnen en de woorden van de ander horen? Zonder oordeel? Grote kans van niet! Zonder vooroordelen luisteren is namelijk een kunst op zichzelf.

We hebben allemaal die stemmetjes in ons hoofd die overal wel wat op aan te merken hebben en het nu eenmaal beter weten. Dus als jij aan je partner vraagt waarom hij dat nu zo oploste met de kinderen dan heb jij in jezelf het antwoord misschien al klaar. Want hij kan wel zeggen dat het zo is, maar jij weet beter! Jij had het zo gedaan en dan was het sowieso geen gedoe geworden. Toch?

Mindful communiceren gaat over luisteren zonder oordeel. En misschien nog wel belangrijker, opmerken dat je snel je oordeel klaar hebt. Dat is heel menselijk. En dat hoeft misschien ook niet weg, als je je er maar bewust van bent. Misschien kun je jouw commentaar dan even parkeren en echt horen wat de ander te zeggen heeft. Want dan is er ineens ruimte voor het perspectief van de ander. Hij doet het niet om jou te pesten, hij heeft echt het idee dat dit beter is. En zij zeurt misschien steeds aan je hoofd, maar als je luistert naar hoe zo’n dag met de kinderen voor haar is, dan begrijp je haar ineens een stuk beter.

4.   Compassie als sleutel

Zodra jij kunt luisteren zonder oordeel, is er ruimte voor compassie. Ineens kun je voelen, die ander is ook een mens. Een mens met ideeën, behoeften en een eigen referentiekader. Die ander heeft net als jij zoveel meegemaakt en handelt vanuit de patronen die hij of zij heeft opgebouwd. Meestal is er geen onwil, maar vooral onbegrip. En als je daar met een open en vriendelijke blik naar kunt kijken, dan is er ineens ruimte voor een oplossing.

In plaats van loodrecht tegenover elkaar, kun je het weer met elkaar doen. Want de realiteit is nu eenmaal dat we allemaal mensen zijn met onze eigen onhebbelijkheden. Kun jij daarin mild zijn naar jezelf en naar de ander?

5.    Leven in de realiteit

Nu we het toch over die realiteit hebben. De realiteit is dat we als ouders vaak ontzettend druk zijn. Kinderen opvoeden is meestal iets wat bij al die andere taken en dingen op je to-do lijst komt. En die hectiek komt meestal niet overeen met hoe we het ons hadden voorgesteld. Met dat perfecte, instagram-waardige plaatje. En dan helpt het om samen te genieten van die kleine dingen die wel lukken. Het hoeft niet perfect, goed is goed genoeg. En als het streven er dan wat af is, is er ruimte om te zien wat er wel is en de realiteit onder ogen te komen.

Vanuit een open blik steeds opnieuw onderzoeken: wat is er nu? Geeft ruimte in je leven en in je hart. Want je hoeft het niet allemaal al te weten. Samen opvoeden betekent samen fouten maken, samen onderzoeken welke manier bij jullie past. Compromissen maken en elkaar steeds weer vinden als mens. Want ook al ben je samen ouders, jullie relatie is nog meer dan dat.

Maken jullie nog wel eens tijd vrij voor elkaar? Voor de leuke dingen? En om te praten waar jullie naartoe willen met jezelf en met het gezin? Want samen opvoeden betekent dat je tijd voor elkaar vrij moet maken. In alle drukte steeds opnieuw bewust voor elkaar kiezen. Zodat je aan het einde van de rit kunt terugkijken en je beseft, wat een prachtige kinderen hebben wij op deze wereld gezet.